Professional

En ik maar denken dat ik een boeiend beroep heb, professioneel websitebouwer. Maar het kan nog beter. Je hebt tegenwoordig kennelijk ook professionele kauwgum kauwers. Want hoe heb je anders freedent professional?

Net terug uit Londen, waar armoe en rijkdom naast elkaar leven zoals we dat in NL niet kennen. In een etalage zag ik een heren-onderbroek van 160 pond, even daarvoor zag ik iemand een brandende peuk van straat oprapen omdat er nog een trekje inzat. In Engeland zijn de veranderingen altijd voortgekomen door acties van de onderlaag, las ik in een commentaar in de Metro (het blaadje en het vervoersmiddel). Ik heb dan ook sympathie voor de geweldloze bezetters van het plein voor st.Paul’s cathedral (entree 18 pond) en de Londons Stock Exchange. Ook in Amsterdam wordt gedemonstreerd, en hoewel ik er zelf niet bij kan zijn doneer ik achttien paar warme sokken aan de aanwezige die-hards waar ik veel bewondering voor heb. Wat zal het koud zijn geweest, vannacht!

Soms zou je willen dat mensen reageren als Wilders. Stel je nou eens voor dat op 4 mei vorig jaar die omstander niet “Bom! Bom!” had geroepen, maar “doe eens even normaal man” . Dan was er niets gebeurd na het stomme geschreeuw van een merkwaardige man, en werd er nu geen 6 maanden gevangenisstraf
geëist.

Het is toch boeiend om de ene dag te lezen dat er bezwaar is tegen een afbeelding herinnerend aan de slavernij op onze goeden koets en de volgende dag te lezen dat we nu mensen gewoon laten verhongeren omdat wij hun landbouwgrond willen hebben.
Mensen die niet depressief zijn lezen andere dingen dan ik.

G-ds vrolijke bui

Wie wel eens in Cappadocië is geweest zal het ongetwijfeld met mij eens zijn. Ons lieve Heer (of Dame, gezien sommige vormen) heeft kennelijk ook wel eens een vrolijke bui.

De drie belangrijkste dingen

Een paar weken geleden was ik met een vriend in het uiterste oosten van Turkije, tegen de grens met Armenië. Daar bezochten we de ruines van de historische stad Ani. Omdat we in Armenië ook al veel oude kerken en kloosters gezien hadden ging ik liever naar het dorpje tegen Ani aan. Misschien 300 inwoners met vooral kleinschalige veehouderij. De huizen worden in de lange winters gestookt op gedroogde koeienmest, dat geeft aan hoe ontwikkeld dit grensgebied is. Ik liep, ik ben tenslotte toerist, met mijn camera op mijn buik toen een dame van middelbare leeftijd me wenkte. Of ik een foto van haar tuin kon nemen, gebaarde ze. En daarna nog een van de tractor en van haar kleinzoon. Toen ik de belangrijkste drie dingen in haar leven had vastgelegd schreef ze op een vodje haar adres. Of ik de foto’s op wilde sturen. Dat vodje heeft de reis van Oost-Turkije via Istanbul naar Zutphen overleefd en van de week is er een envelop naar Ocakli gegaan. Nu maar hopen dat ze ze mooi vindt.

KGB

De KGB is nog steeds actief in Tbilisi. Georgië is weliswaar officieel geen onderdeel meer van de voormalige Sovjet-Unie maar staat nog wel onder de voortdurende belangstelling van zgn. mollen, mensen die diep “undercover” zijn. Ondanks een bijna perfecte dekmantel is het mij gelukt er één op foto vast te leggen.

Geheugen

Het geheugen van het internet is fenomenaal. Op 22 juli 2005 zette ik op een nieuwsgroep een advertentie voor een bouwtekening van een bootje. Nooit gebouwd, categorie plannen die je los moet laten. Nu, dus bijna zes jaar later, krijg ik een mailtje van iemand die vraagt of ik de tekening nog hen…En ja, die heb ik nog en stuur ik dus vandaag naar Vollenhove. Wat een geheugen!

Coolpix

Een bekende lijn van Nikon is de Coolpix. Dit model kwam ik tegen in Istanbul, waar ze kennelijk ver voor lopen. Niet alleen fijn klikken, ook heerlijk likken die Coolpix!